Niet gecategoriseerd | HappyFemme

Dit systeem is niet slecht bedoeld, maar niet meer menselijk afgestemd

Shadë Cybulkiewicz — Sat, 14 Feb 2026 15:32:28 +0000

Laat me dit eerst zeggen: dit is geen aanval op werkgevers en ook geen klaagzang over werk. Dit artikel komt voort uit gesprekken, vragen en onderzoek met psychologen, neurowetenschappers en mindset-experts en uit wat ik dagelijks zie bij mensen die op papier goed functioneren, maar zich vanbinnen langzaam verliezen. Eén conclusie kwam steeds terug: het systeem waarin we werken is niet kwaadaardig, maar wel verouderd. Niet slecht bedoeld, alleen niet meer afgestemd op de mens van nu.

Waar ons werkmodel vandaan komt

Het idee dat we acht uur per dag werken voor geld, met vaste tijden en beperkte vrijheid, ontstond tijdens de industriële revolutie. In een tijd waarin werk vooral fysiek, repeterend en voorspelbaar was. Het lichaam kon deze belasting aan, zolang er ritme en rust was. Maar dit model is nooit fundamenteel herschreven toen werk veranderde.

We werken nu met ons brein, niet met machines

Vandaag werken de meeste mensen niet meer met hun handen, maar met hun hoofd. Met focus, creativiteit, besluitvorming, communicatie en emotionele intelligentie. Ik stelde neurologen een simpele vraag: kan een mens acht uur per dag mentaal productief zijn? Het antwoord was helder: nee. Onderzoek van Anders Ericsson laat zien dat mensen gemiddeld drie tot vijf uur per dag diep cognitief werk aankunnen. Psychologen van de American Psychological Association bevestigen dat langdurige mentale inspanning leidt tot slechtere beslissingen, minder creativiteit en meer fouten. Neurowetenschapper Daniel Levitin beschrijft hoe multitasking het brein in een constante stressreactie houdt.

HappyFemme | Shaping Mindsets

Wat dit doet met ons zenuwstelsel

Psychologen en trauma-experts zoals Bessel van der Kolk, MD laten zien dat langdurige mentale druk het zenuwstelsel in een overlevingsstand zet. In gesprekken hoor ik steeds dezelfde signalen: slecht slapen, uitstelgedrag, emotionele afstand, prikkelbaarheid en het gevoel dat je functioneert, maar niet meer echt leeft. Dit is geen gebrek aan wilskracht. Dit is een overbelast systeem.

Begrip voor werkgevers, en waarom het toch anders moet

Veel werkgevers zitten zelf vast in targets, regelgeving en economische druk. Dit artikel gaat niet over schuld, maar over bewustwording. Micromanagement en constante controle, vaak goed bedoeld, ondermijnen precies wat organisaties nodig hebben: intrinsieke motivatie, creativiteit en eigenaarschap. Psychologisch onderzoek van Deci en Ryan toont aan dat mensen floreren bij autonomie, vertrouwen en zingeving. Dat is geen idealisme, maar bewezen wetenschap.

Vrije tijd die niet echt vrij voelt

Een vaak onderschat probleem is hoe weinig autonomie mensen hebben over hun eigen tijd. Beperkte vakantiedagen, goedkeuring nodig om te rusten, niet kunnen reizen met je gezin wanneer het leven daarom vraagt. Onderzoek van Harvard Business Review laat zien dat gebrek aan controle over tijd één van de sterkste voorspellers is van burn-out. Rust is geen beloning. Het is een basisbehoefte.

Het lichaam betaalt de rekening

Langdurig zitten, uren achter een scherm en weinig daglicht hebben aantoonbare gevolgen. De Wereldgezondheidsorganisatie koppelt zittend gedrag aan een verhoogd risico op hart- en vaatziekten. Neurologen waarschuwen voor de impact van continue schermprikkels op aandacht en slaap. Fysiologen benadrukken dat het lichaam is gebouwd voor beweging en afwisseling, niet voor stilstand. Dit is geen lifestyle-kwestie, maar een gezondheidsvraagstuk.

Wat we nu al anders kunnen doen

Zolang de maatschappij zo is ingericht, kunnen we wel anders leren navigeren. Werk in focusblokken in plaats van eindeloze uren. Normaliseer herstel. Meet output in plaats van aanwezigheid. Zie beweging als basis, niet als extra. Plaats menselijk ritme boven kloktijd. Dit vraagt niet om minder verantwoordelijkheid, maar om slimmere menselijkheid.

Een mogelijke oplossing op systeemniveau

Wat uit gesprekken met experts steeds terugkomt, is dit: mentale en fysieke gezondheid moeten leidend worden in hoe we werk organiseren. Dat vraagt om beleid waarin welzijn prioriteit krijgt, om werkgevers die ruimte krijgen om menselijker te werken en uiteindelijk om een herziening van hoe we economie en productiviteit definiëren. Niet de mens in dienst van het systeem, maar het systeem in dienst van de mens.

Waarom ik dit deel

Ik deel dit niet om te polariseren, maar omdat ik geloof dat het beter kan. Zonder te wijzen of te veroordelen, maar door eerlijk te zijn over wat niet meer klopt. Als jij leert om beter te leven binnen dit systeem en soms ook durft af te wijken, verandert er meer dan alleen jouw leven. Dan verandert de cultuur!

Tot slot

We hoeven het systeem niet af te breken. We mogen het herschrijven. Menselijker, wijzer, duurzamer en dat begint met dit gesprek.

Herken jij dit in je werk? Deel je ervaring in de reacties, ik ben benieuwd hoe anderen dit aanpakken.

— HappyFemme | Shaping Mindsets

Shadë Y. Cybulkiewicz

De kracht van alleen zijn: geen eenzaamheid, maar een geschenk!

Shadë Cybulkiewicz — Wed, 25 Jun 2025 18:06:40 +0000

Alleen zijn. Voor sommigen is het een angstbeeld, voor anderen een diep verlangen. In een maatschappij vol prikkels, meningen en sociale verplichtingen, voelen we ons soms verloren zonder gezelschap. Maar wat als alleen zijn geen tekort is, maar een kracht? In dit artikel neem ik je mee in de magie van het alleen zijn. Niet als vlucht, maar als een bewuste keuze om jezelf beter te leren kennen. Dit is niet zomaar een theoretisch verhaal. Afgelopen weekend bracht ik bewust tijd alleen door, in een prachtig verblijf in Boxtel. Die ervaring veranderde alles voor mij. Ik vertel je er straks meer over.

Waarom we bang zijn om alleen te zijn

“Ik kan niet alleen zijn.”
“Ik voel me leeg zonder iemand om me heen.”
“Na mijn relatie voel ik me compleet verloren.”

Herken je deze gedachten? Je bent niet de enige. Veel mensen zijn bang om alleen te zijn, zeker na een relatie. We associëren alleen zijn vaak met eenzaamheid. Toch is er een belangrijk verschil: eenzaamheid is het gevoel dat je niemand hebt. Alleen zijn is een fysieke staat waarin je niemand om je heen hebt, maar je kunt je daarin juist heel rijk voelen.

De psychologie achter alleen zijn

Volgens psycholoog Netta Weinstein stimuleert tijd alleen bepaalde hersengebieden die verantwoordelijk zijn voor zelfreflectie, creativiteit en innerlijke rust. Thuy-Vy Nguyen, onderzoeker aan het Solitude Lab, ontdekte dat mensen die regelmatig tijd alleen nemen, meer veerkracht, minder stress en zelfs hogere pieken van geluk ervaren. Ik herken dit wel.

Vier vormen van solitude (alleen zijn)

Volgens wetenschapsjournalist Heather Hansen (verbonden aan het Europese onderzoeksproject Alone, but Resilient) zijn er vier vormen van solitude:

Complete terugtrekking: totale stilte, geen prikkels, bijvoorbeeld in een klooster of stiltecentrum.
Private solitude: thuis een boek lezen, schrijven of yoga doen – bewust tijd voor jezelf.
Partners in solitude: samen in stilte zijn, ieder met eigen activiteit (bijv. met een geliefde ieder een boek lezen).
Publieke solitude: wandelen in de stad, op een terras zitten – alleen, maar omringd door mensen.

Elke vorm heeft zijn eigen kracht. Je hoeft niet een kluizenaar te worden om te leren genieten van je eigen gezelschap.

Waarom alleen zijn goed voor je is (volgens de wetenschap)

Verhoogde creativiteit: je brein maakt zonder prikkels nieuwe verbindingen aan.
Minder stress: je cortisolniveau daalt, je ademhaling wordt rustiger.
Beter zelfbewustzijn: zonder invloeden van anderen ontdek je wat je echt denkt, voelt en nodig hebt.
Meer innerlijke kracht: je leert jezelf opvangen, geruststellen, en motiveren.

Mijn laatste ervaring: weekend in Boxtel bij Gasterij Hotel Dennenoord

Vorige week trok ik me even terug in Boxtel, in een verblijf dat één en al rust ademt: Gasterij Hotel Dennenoord. Denk: een intiem gastenverblijf, een prachtig zwembad, gelegen vlakbij het uitgestrekte Campinabos. Eigenaren Philip en Ilze ontvingen me met die warme Brabantse gastvrijheid. Alles was er: een comfortabel bed in een knusse kamer, stilte, ruimte en een verrukkelijk ontbijt dat met liefde werd bereid.

Elke ochtend begon ik buiten met yoga en schrijfreflectie. Even echt luisteren naar mezelf. Zonder ruis. Zonder meningen. Alleen maar stilte, natuur en ik.

Ik merkte hoe mijn ademhaling dieper werd, mijn geest rustiger. Deze plek hielp me niet te vluchten voor het alleen zijn, maar erin te zakken. En dat gun ik jou ook.

Hoe leer je om alleen te zijn (zonder je leeg te voelen)?

Hier zijn praktische stappen om jouw “alleen-tijd” voedend te maken:

1. Begin klein

Plan 15 minuten per dag. Geen telefoon. Geen afleiding. Gewoon jij met jezelf.

2. Schrijf je intentie op

Wat hoop je dat het je brengt? Wat wil je voelen? Wat wil je leren?

3. Kies een activiteit

Doe iets dat je fijn vindt, maar een beetje buiten je comfortzone ligt:

Wandelen zonder podcast
Tekenen, schilderen of schrijven
Yoga of ademwerk

4. Reflecteer erna

Wat voelde je? Wat viel op? Wat kwam er boven?

5. Breid uit naar langere momenten

Na een week 15 minuten, probeer een ochtend of middag. Uiteindelijk kun je zelfs een weekend alleen plannen.

Alleen zijn na een relatie: een kans op groei

Na een relatie kan alleen zijn rauw voelen. Onwennig. Alsof je opnieuw moet leren ademen. Toch ligt daar precies je kracht. Dit is het moment om te herontdekken wie jij bent, los van de ander. Je krijgt ruimte om te helen, om patronen te herkennen en om je eigenwaarde niet langer te laten afhangen van iemand anders. Lees ook het artikel toxic relaties. Hier lees je meer over dit onderwerp.

Wat als ik het echt niet fijn vind?

Dan is dat helemaal oké. Alleen zijn is een spier die je traint. En net als met sporten: het begin voelt onwennig, maar daarna groeit je vertrouwen. Geef jezelf toestemming om het lastig te vinden. En neem kleine stapjes. Geef niet op!

Graag alleen zijn is geen vlucht, het is thuiskomen

Steeds vaker alleen willen zijn is geen teken dat er iets mis is. Het kan juist betekenen dat je:

Meer bij jezelf komt
Minder behoefte hebt aan oppervlakkige prikkels
Diepere verbinding zoekt met jezelf en anderen

Alleen zijn maakt je authentieker. In de stilte hoor je eindelijk jezelf. Je eigen waarheid. Je intuïtie.

Inspiratie voor jouw eigen retraite-moment

Wil jij ook ontdekken hoe verrijkend tijd alleen kan zijn? Boek dan een begeleid weekend met HappyFemme, waarin je tools krijgt om van alleen zijn een kracht te maken. Mail het verzoek en we plannen binnen 24 uur jouw verrijkend solo moment. Geen therapie, geen verplichtingen, gewoon jij, stilte, natuur en een gids die je helpt om naar binnen te keren.

Of… begin gewoon thuis. Vandaag. Vijf minuten. En laat het groeien.

Want weet je?

Alleen zijn is geen tekort. Het is een plek waar je thuiskomt.

Bronnen:

Netta Weinstein – University of Reading
Heather Hansen – Alone but Resilient Project (EU)
Thuy-Vy Nguyen – Solitude Lab, Durham University

Dopamine verslaving: wat is het precies?

Shadë Cybulkiewicz — Wed, 11 Jun 2025 15:57:37 +0000

En waarom jij er (waarschijnlijk) ook last van hebt, zonder het door te hebben

Dopamine verslaving. Misschien heb je de term weleens gehoord. Misschien voel je ergens dat je er middenin zit. En misschien dacht je dat het iets is wat alleen “anderen” hebben: jongeren, social media junkies, mensen zonder zelfdiscipline…

Tot ik het boek Dopamine Nation las van Dr. Anna Lembke (psychiater en verslavingsexpert aan Stanford). Het veranderde mijn kijk totaal. Wat zij beschrijft is niet alleen een maatschappelijk probleem, het is ook een persoonlijk probleem. Een stil, onderhuids patroon dat ons allemaal raakt: ouders, kinderen, ondernemers, creatievelingen, jij en ik!

En dat besefte ik nog dieper toen ik in gesprek ging met psychiater, columnist en auteur Esther Fenema die zich o.a. bezighoudt en spreekt over gedragsverslaving. “We zijn de hele dag bezig met prikkels,” zei zij. “En dat maakt het moeilijk om te voelen wat er echt speelt.” Die kwam binnen!

Wat is een dopamine verslaving?

Een dopamine verslaving ontstaat wanneer je brein continu op zoek gaat naar snelle beloning. Of beter gezegd: naar de dopamine die vrijkomt bij die beloning. Elke keer als je een nieuwe serie start, je inbox refresht of een TikTok opent, krijg je een mini-shotje dopamine. Je brein raakt eraan gewend. En zo ontstaat een patroon van onbewuste, compulsieve handelingen: dopamine verslavend gedrag.

Denk aan:

Scrollen op je telefoon zonder reden
Altijd maar muziek, video’s of achtergrondgeluid nodig hebben
Moeite hebben met “niets doen”
Verslaafd zijn aan social media, notificaties of shoppen
Een kort lontje zonder prikkels

Het is geen toeval dat dopamine verslaving telefoon en social media een van de meest besproken thema’s zijn in de psychologie van vandaag.

Zoals Dr. Lembke schrijft in Dopamine Nation:

“In een wereld vol overdaad moeten we onszelf leren reguleren. Anders verliezen we onszelf in het najagen van genot en raken we verder verwijderd van echte vreugde.”

Wat leidt tot een dopamineverslaving?

Dopamineverslaving ontstaat niet alleen door social media of telefoongebruik. Ook middelen zoals cocaïne, nicotine, suiker, alcohol, maar zelfs overmatig gamen, shoppen of porno kijken kunnen hetzelfde verslavende effect op je dopaminesysteem hebben. Je brein leert: hier krijg ik een snelle beloning, en hunkert naar meer. Tegelijkertijd zijn er ook gezonde dopamineboosters zoals sporten, dansen, verliefd zijn, muziek maken of een nieuwe hobby oppakken. Het verschil? Deze vragen om meer inzet en geven vaak op de langere termijn een gelukkiger, stabieler gevoel, zonder dat je jezelf uitput.

Wat gebeurt er precies in je brein?

Dopamine is een stofje in je hersenen dat zorgt voor dat fijne gevoel als je iets leuk vindt of iets bereikt. Het wordt vaak het beloningshormoon genoemd, omdat het je motiveert om gedrag te herhalen dat je een goed gevoel geeft. Maar bij een dopamineverslaving raakt dit systeem uit balans. Elke keer als je een ‘shot’ dopamine krijgt, bijvoorbeeld door social media scrollen, suiker eten of een hitje cocaïne, wordt je brein getriggerd om meer te willen. Het dopamine-netwerk versterkt die behoefte, terwijl de natuurlijke remmen verzwakken. Hierdoor heb je steeds meer nodig om hetzelfde geluk te voelen.

Op den duur zorgt dit ervoor dat je minder tevreden wordt van gewone, natuurlijke beloningen en juist afhankelijk raakt van snelle, kunstmatige pieken. Dit is waarom afkicken zo lastig is: je brein móét opnieuw leren genieten zonder die continue dopamineboost.

Symptomen van dopamine verslaving

Herken jij je in een of meerdere van deze dopamine verslaving symptomen?

Je voelt onrust als je geen toegang hebt tot je telefoon
Je scrollt zonder dat je het doorhebt
Je ervaart minder plezier in ‘langzame’ activiteiten zoals wandelen of lezen
Je kunt moeilijk ontspannen zonder scherm
Je wordt prikkelbaar of verveeld zonder afleiding
Je merkt dat je je focus kwijt bent

Zelf merkte ik het pas toen ik bewust een prikkel-pauze probeerde. Een weekend zonder social media, zonder achtergrondgeluid, zonder snelle suikers. En wow. Wat kwam ik mezelf tegen.

Test: ben jij dopamine verslaafd?

Beantwoord deze 5 vragen eerlijk:

Pak je je telefoon vaak zonder duidelijke reden?
Ervaar je een leeg of onrustig gevoel als je niets te doen hebt?
Word je sneller afgeleid dan je zou willen?
Heb je moeite met diepe rust of stilte?
Scroll je regelmatig langer dan je wilde?

0-1 keer ja: Je bent nog in balans.
2-3 keer ja: Tijd om stil te staan bij je prikkelgebruik.
4-5 keer ja: Grote kans op dopamine verslaving. Tijd voor actie.

Dopamine fasting: hype of heling?

De term dopamine fasting is populair geworden dankzij psychiater Dr. Cameron Sepah uit Silicon Valley. Zijn intentie was goed: hij moedigde mensen aan om hun verslavingsgedrag te pauzeren. Geen extreme prikkels, geen overconsumptie. Alleen: de term werd al snel verkeerd geïnterpreteerd.

Zoals Harvard Health scherp opmerkt:

“Je kunt geen dopamine vasten. Dopamine is een noodzakelijke neurotransmitter die betrokken is bij beweging, motivatie, leren en stemming.”

Wat wel werkt en wat jij zelf kunt doen is tijdelijk stoppen met het gedrag dat tot overmatige dopamine-afgifte leidt. Niet omdat dopamine slecht is. Maar omdat te veel snelle beloning jouw brein ongevoelig maakt voor echte, diepe voldoening.

Praktische vormen van prikkelpauze:

Eén dag per week zonder social media
24 uur zonder schermen of toegevoegde suikers
Wandelen zonder podcast of muziek
Eten zonder afleiding
Gewoon… zijn

Hoe kom je van een dopamine verslaving af?

Wil je jouw dopamine verslaving afkicken of in ieder geval verminderen? Dan heb je geen wilskracht nodig, maar structuur, mildheid en bewustzijn.
Hier zijn 7 stappen die écht werken:

Start je dag zonder telefoon (minimaal 1 uur)
Verwijder apps waar je doelloos op scrollt
Plan bewust prikkelarme tijd per dag
Gebruik je scherm in zwart-wit modus
Eet en ontspan zonder afleiding
Werk in focusblokken (Pomodoro techniek)
Reflecteer dagelijks: wat geeft me echte voldoening?

En bovenal: wees lief voor jezelf. Een verslaving aan dopamine is geen karakterfout. Het is een reactie op een wereld vol verleiding.

Tijd voor jouw resetmoment?

Als mindset coach van HappyFemme begeleid ik vrouwen die zichzelf zijn kwijtgeraakt in de hectiek van het dagelijkse leven.

Wil jij:
– Minder afhankelijk zijn van je telefoon?
– Je energie en focus terug?
– Weer rust en plezier voelen zonder constante afleiding?

Dan nodig ik je uit om met me in gesprek te gaan. Samen onderzoeken we hoe jij stap voor stap jouw brein kunt resetten en weer in contact komt met wat echt voedt. Geen quick fix, maar een zachte en blijvende verandering.

Maak hier een afspraak voor een gratis intake. Samen breken we het patroon.

Bronnen en experts

– Dr. Anna Lembke, Dopamine Nation
– Dr. Cameron Sepah, Stanford/LinkedIn artikel over dopamine fasting
– Harvard Health: “Dopamine fasting: Misunderstanding science spawns a maladaptive fad”
– Persoonlijk gesprek met psychiater Esther M. van Fenema

Mentale gezondheid (+Test)

Shadë Cybulkiewicz — Mon, 09 Jun 2025 12:16:37 +0000

Voor wie mij een beetje kent , is het geen verrassing. Als mindset coach ben ik gefascineerd door alles wat met mentale gezondheid te maken heeft. Waarom? Omdat je mind letterlijk alles kleurt: hoe je leeft, liefhebt, werkt, groeit en of je jezelf überhaupt toestaat om te floreren.

Tijdens het congres Missie Mentaal op 5 juni werd de urgentie van mentale veerkracht glashelder. Grote namen als Jet Bussemaker (RVS), Marjolijn Sonnema (VWS), Ruth Peetoom (GGZ) en Lucas de Man deelden inzichten die raken. In dit artikel neem ik je mee langs de highlights en wat jij eraan hebt. Aan het einde van dit blog vind je bovendien een praktische test mentale gezondheid, waarmee je direct inzicht krijgt in jouw eigen veerkracht en mentale welzijn.

Marjolijn Sonnema (VWS)

Mentale gezondheid hoort ook gewoon in het lesrooster

Mijn favoriete spreker? Lucas de Man bekend van culturele tv-programma’s als Kunstuur en Man en Kunst. Hij legde feilloos de vinger op de zere plek: we leren kinderen rekenen, lezen en schrijven…Maar hoe leren we ze omgaan met gedachten, emoties en onzekerheid?

“We leren ze de tafels, maar niet omgaan met het niet-weten,” zei hij. En juist dat is bepalend voor hoe kinderen later in het leven staan. Stel je voor dat kinderen al jong beseffen: ik ben mijn gedachten niet, ik heb ze. Dat ze leren kiezen wat ze geloven, leren voelen wat er is, en leren loslaten wat niet helpt.

Zo’n basis beïnvloedt alles: hun schoolprestaties, vriendschappen, zelfbeeld en de samenleving van morgen.

5x vaardigheden die kinderen verdienen voor de toekomst van hun mentale gezondheid

Als we willen dat kinderen veerkrachtig, betrokken en toekomstgericht opgroeien, moeten we verder kijken dan de standaard schoolvakken. Lucas de Man pleit voor vijf essentiële vaardigheden. Wat mij betreft verdienen deze een vaste plek in elk klaslokaal en in het hart van elk kind. Al is het maar 15 minuten per dag. Het kan het verschil maken.

1. Toekomstdenken

Leren denken in mogelijkheden en gevolgen. Zodat kinderen niet alleen dromen, maar ook durven bouwen aan de wereld van morgen.

2. Zelfreflectie

Stilstaan bij wat je voelt, denkt en doet en waarom. Zelfinzicht vergroot emotionele intelligentie en de verbinding met anderen.

3. Social Skills

Samen leren leven. Van écht luisteren en samenwerken tot grenzen aangeven en empathie tonen. Onmisbaar in deze tijd.

4. Actieve hoop

Geloof dat jij zelf het verschil kunt maken. Hoop niet als passieve wens, maar als innerlijk kompas dat je in beweging zet.

5. Verbeelding

Ruimte geven aan fantasie, creativiteit en nieuwe ideeën. Want wie leert verbeelden, leert creëren – en dat is waar verandering begint.

Wat doet de overheid eigenlijk voor de mentale volksgezondheid?

Tijdens het congres spraken ook Jet Bussemaker (RVS) en Marjolijn Sonnema (VWS). Ik geef toe: ik had vaak de aanname dat er weinig gebeurt rond mentale volksgezondheid. Je hoort vooral over wachtlijsten, mensen die van het kastje naar de muur worden gestuurd en schrijnende situaties.

Maar door dit congres zag ik ook de andere kant. Er wordt veel gedaan en dat mag ook vaker verteld worden. Is het genoeg? Nee. Kan het beter? Altijd. Maar in vergelijking met veel andere landen zijn we in Nederland best actief bezig met mentale gezondheid.

Welkom in de hypernerveuze samenleving

Jet Bussemaker zei het kraakhelder: we leven in een hypernerveuze tijd. Een samenleving die draait op snelheid, prestatiedruk en onhaalbare verwachtingen. Waar het individu verantwoordelijk wordt gehouden, terwijl de oorzaken vaak maatschappelijk zijn.

Volgens Marjolijn Sonnema heeft 45% van het volk de afgelopen vier weken gevoelens van angst of depressie ervaren. En volgens Ruth Peetoom (GGZ) is mentale belasting al jaren de grootste veroorzaker van ziekte en uitval, vooral tussen de 5 en 44 jaar.